به گزارش رکنا، با توجه به همه امکانات، آیا این واقعیت دارد که رویا‌ها می‌توانند عمیق‌ترین راز‌های ما را آشکار کنند یا چرا نمی‌توانیم رویا‌های خود را به خاطر بسپاریم؟

رویا‌ها می‌توانند بینش مفیدی در مورد زندگی ما ارائه دهند؛ اما هیچ مطالعه‌ای وجود ندارد که نشان دهد رویا‌ها می‌توانند کار‌های درونی ما را نشان دهند.

خانم «دیردره بارت» روانشناس و محقق خواب در دانشکده پزشکی هاروارد می‌گوید: «واقعاً هیچ تحقیقاتی وجود ندارد تا از این دیدگاه پشتیبانی کند که خواب‌ها نشان دهنده درونیات ما هستند. رویا‌ها نمادی ندارند. هیچ کتاب یا تعبیر کننده‌ای رویایی نمی‌تواند به شما بگوید که یک رویا به معنای واقعی چیست.»

انسان‌ها مدت‌هاست که به دنبال یافتن معنای خواب خود هستند. بین‌النهرین و مصریان باستان آن‌ها را پیام‌های خدایان می‌دیدند. یونانیان و رومی‌ها از آن‌ها برای پیش‌بینی آینده استفاده می‌کردند. اما این عقیده که نماد‌ها در رویا‌ها حاوی حقایق پنهانی در مورد خود ما هستند از فروید روانشناس قرن نوزدهم است. وی پیشنهاد داد که رویا‌ها به عنوان نوعی تحقق آرزو عمل می‌کنند و آرزو‌های عمیقا سرکوب شده ما را آشکار می‌کنند.

علم رویا واقعیتی را نشان می‌دهد که کمی عجیب‌تر از آنچه فروید پیشنهاد کرده است. رویا‌ها رمزنگاری یا تخیلی نیستند. در حقیقت، خواب دیدن چیزی شبیه به فکر روز شما نسبت به دانسته‌های شما است.

اما این بدان معنا نیست که رویا‌ها بی‌معنی هستند. تحقیقات نشان می‌دهد در حال خواب رویاپردازی، علاقه‌ها، خاطرات و نگرانی‌هایی را که معمولاً در طول روز ذهن را اشغال می‌کند، پردازش می‌کنیم.

بارت معتقد است: «ما آرزو‌هایی داریم، به فکر تهدید‌ها و ترس‌ها هستیم و در حال فکر کردن در مورد زندگی اجتماعی و عزیزان خود هستیم؛ بنابراین، رویا‌ها دارای معنای روانشناختی به عنوان پسوند افکار و نگرانی‌های بیدارکننده ما هستند.»

«جی ویلیام دوماف» محقق خواب در دانشگاه کالیفرنیا طی مقاله‌ای که در «The Scientific Review of Mental Health Practice» منتشر شده توضیح داد که رویا‌ها بیشتر روایت‌های قابل قبول از زندگی روزمره ما است.

اگرچه خواب‌ها بیشتر شبیه تصورات ما در هنگام بیداری است؛ اما در حالی که خوابیم مغز ما بسیار متفاوت عمل می‌کند.

بارت اظهار کرد: ذهن ما فقط در حالت شیمیایی-بیوشیمیایی بسیار متفاوت عمل می‌کند. این بدان معناست که در هنگام خواب مواد شیمیایی موجود در مغز ما تغییر می‌کند. فعالیت برخی از قسمت‌های مغز ما کم می‌شود. به عنوان مثال، قشر بینایی ثانویه بخشی از مغز ما که تصاویر را تشکیل می‌دهد بسیار فعال‌تر می‌شود و به ما در تولید تصاویر واضح هنگام خواب کمک می‌کند. در همین حال، قشر جلوی مغز که به طور معمول افکار ما را فیلتر می‌کند دچار افت می‌شود.

برخی روانشناسان این امر را ابزاری با ارزش می‌دانند. در حالی که «کارل استوکنبرگ» روانشناس و روانکاو شک و تردید دارد که رویا‌ها حاوی نماد‌هایی ذاتاً معنی‌دار یا خواسته‌های سرکوب شده باشند.

وی معتقد است که در خواب گفت‌وگویی بین بخش‌های سمبولیکی و منطقی مغز برقرار می‌شود.

بارت گفت هیچ فرمولی برای تفسیر رویا‌ها وجود ندارد؛ اما آن‌ها بینشی در مورد چگونگی پردازش جهان در طول زندگی ارائه می‌دهند.

او معتقد است که این گفته فروید که رویا‌ها معنادار هستند و در مورد خودمان به ما اطلاعات می‌دهند درست است.